دکوراسیون داخلی

طراحی داخلی منزل

طراحی داخلی هنروعلم است برای افزایش فضای داخلی یا ساختمان برای دستیابی به یک محیط سالم و زیبایی شناختی برای کسانی که میخواهند در آن زندگی کنند. طراح داخلی کسی است که این پروژه ها را برنامه ریزی، تحقیق، هماهنگی و مدیریت می کند. طراحی داخلی یک حرفه چند منظوره است که شامل توسعه مفهومی، برنامه ریزی فضایی، بازرسی سایت، برنامه ریزی، تحقیق، ارتباط با ذینفعان یک پروژه، مدیریت ساخت و ساز و اجرای طرح است.

تاریخ و شرایط کنونی

در گذشته، فضای داخلی به صورت غریزی به عنوان بخشی از فرآیند ساخت قرار گرفت. حرفه طراحی داخلی منجر به توسعه جامعه و معماری پیچیده شده است که منجر به توسعه فرایندهای صنعتی شده است. پیگیری استفاده موثر از فضا، رضایت کاربر و طراحی عملکردی، به توسعه حرفه ای طراحی داخلی معاصر کمک کرده است.

در هند باستان، معماران به عنوان طراحان داخلی کار می کردند. این را می توان از منابع ویشوکارما معمار – یکی از خدایان در اساطیر هند دید. علاوه بر این، مجسمه هایی که متون و رویدادهای باستانی را نشان می دهند در کاخ های ساخته شده در هند قرن هفدهم دیده می شود.

در مصر باستان، “خانه های روح” یا مدل های خانه ها در مقبره ها به عنوان مخزن برای ارائه غذا قرار داده شد. از اینها، جزئیات بیشتری در مورد طراحی داخلی خانه های مختلف در سراسر سلسله های مختلف مصر مانند تغییرات تهویه، قطب شمال، ستون ها، پنجره ها و درها وجود دارد.

در طول قرن هفدهم و هجدهم و در اوایل قرن نوزدهم ، معماران از صنعتگران یا صنایع دستی برای طراحی داخلی برای ساختمان های خود استفاده می کردند .

طراحی و مدیریت داخلی تجاری

در اواسط تا اواخر قرن نوزدهم، خدمات طراحی داخلی به میزان قابل توجهی افزایش یافت، به این ترتیب که طبقه متوسط ​​در کشورهای صنعتی رشد و شکوفایی داشت و تمایلات ثروت داخلی خود را برای به دست آوردن جایگاه جدید خود شروع کردند. شرکت های مبلمان بزرگ شروع به طراحی داخلی و مدیریت داخلی کردند، ارائه مبلمان کامل در سبک های مختلف. این مدل کسب و کار از اواسط قرن تا ۱۹۱۴، زمانی که این نقش به طور فزاینده ای توسط طراحان مستقل، اغلب آماتور، غارت شد، رونق گرفت. این راه را برای ظهور طراحی داخلی حرفه ای در اواسط قرن بیستم فراهم کرد.

کاتالوگ منحصر به فرد شرکت جیمز شولبرت، منتشر شده در سال ۱۸۷۶٫

در دهه های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، سرمایه داران مشاغل خود را گسترش دادند. آنها کسب و کار خود را به طور وسیع تر و به صورت هنری تعریف کردند و شروع به تبلیغ مبلمان خود به مردم کردند. برای پاسخگویی به تقاضای رو به رشد برای کارهای داخلی قرارداد در پروژه هایی مانند دفاتر، هتل ها و ساختمان های عمومی، این کسب و کار ها بسیار بزرگتر و پیچیده تر شد، با استفاده از سازندگان، پیمانکاران، گچ، طراحان پارچه، طراحان مبلمان و مهندسان و تکنسین ها برای انجام کار. شرکت ها شروع به انتشار و توزیع کاتالوگ با چاپ برای سبک های مختلف با شکوه برای جلب توجه بیشتر شدند ..

فروشگاه های بزرگ در تعداد و اندازه افزایش یافته است، فضاهای خرده فروشی در مغازه ها در سبک های مختلف به عنوان مثال برای مشتریان مبله شده است. یکی از ابزارهای تبلیغاتی مؤثر، قرار دادن اتاق مدل در نمایشگاه های ملی و بین المللی در نمایشگاه ها بود تا مردم بتوانند آن را ببینند. برخی از شرکت های پیشرو در این زمینه Waring و Gillow، James Shoolbred، Mintons، Holland & Sons بودند. این شرکت های ساختمانی با کیفیت بالا شروع به بازی نمودن نقش مهمی در مشاوره های مشتریان طبقه متوسط ​​در مورد مفهوم و ایجاد قراردادها برای طراحی و تأسیس داخلی بسیاری از ساختمان های مهم در بریتانیا کردند.

این نوع شرکت پس از جنگ داخلی در آمریکا ظاهر شد. برادران هارت، که توسط دو برادر مهاجر آلمان تاسیس شده بود، از یک انبار اثاثیه آغاز شد و یکی از اولین سازندگان مبلمان و دکوراسیون داخلی شد. برادران هارت با دفتر طراحی خود و کارگاه های کابینت و اثاثیه یا لوازم داخلی آماده بودند تا هر جنبه ای از مبلمان داخلی شامل پانل های تزئینی ، دکوراسیون دیوار و سقف، کف های الگو و فرش و پارچه های تزئینی را انجام دهد.

یکی از محققان برجسته تئوری طراحی داخلی به طبقه متوسط، معمار اوون جونز، یکی از تأثیرگذارترین نظریه پردازان طراحی قرن نوزدهم بود. اولین پروژه جونز مهمترین آن بود – در سال ۱۸۵۱ او نه تنها مسئول دکوراسیون کریستال پالستون جوزف پاکتسون برای نمایش بزرگ بود، بلکه همچنین برای ترتیب نمایشگاه ها در داخل. او یک پالت بحث انگیز از قرمز، زرد و آبی را برای ماشین آلات داخلی انتخاب کرد و، علی رغم انتشار اولیه منفی در روزنامه ها، در نهایت توسط ملکه ویکتوریا به تحسین رسیده بود. مهمترین نشریه آن عبارت بود از: گرامر عروسی (۱۸۵۶)، که در آن جونز ۳۷ اصل کلیدی طراحی داخلی و دکوراسیون را تشکیل داد.

جونز در برخی از شرکت های پیشرو در طراحی داخلی کار می کرد؛ در دهه ۱۸۶۰ او در همکاری با شرکت لندن جکسون و گراهام برای تولید مبلمان و اتصالات دیگر برای مشتریان برجسته از جمله آلفرد موریسون، هنرمند، و خدیو مصر، اسماعیل پاشا کار کرد.

در سال ۱۸۸۲، دایرکتوری لندن دفتر پست، ۸۰ دکوراتور داخلی را فهرست کرد. برخی از شرکت های مشهور این دوره عبارت بودند از Crace، Waring & Gillow و Holland & Sons؛ دکوراتورهای معروف که توسط این شرکت ها کار می کردند، شامل توماس ادوارد کلکت، ادوارد ویلیام گودوین، چارلز بری، گتفریده سمپر و  جورج ادموند بود.

مطالب مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *