گرافیتی

هنرگرافیتی
گرافیتی یا نقاشی دیواری به آن دسته از دیوارنوشته ها یا نقاشی هایی گفته می شود که با انگیزه ای شخصی روی در و دیوار شهر ها و اماکن عمومی کشیده می شود.
این کار تقریبا در همه جای دنیا با منع قانونی مواجه است.گرافیتی با نوشته های سر دستی و یادگاری های روی دیوار متفاوت بوده و نیز مختص سن یا طبقه فرهنگی و اقتصادی خاصی نیست.

لغت گرافیتی از واژه گرافیو در زبان ایتالیایی مشتق شده‌ است که به معنی اثر گذاری سریع یا خط خطی است .
گرافیتی بر اساس تفاوت دلایل وجودی و نیز امکانات ارتباطی که ایجاد می کند به دو نوع عمده تقسیم می شود :

۱-گرافیتی‌های‌نوشتاری‌-دست‌خط‌.
۲-گرافیتی‌های‌ نمایشی‌-نقاشی‌ دیواری‌
گرافیتی های نوشتاری : گرافیتی‌های‌ نوشتاری‌به‌ سبک‌های‌ گوناگونی‌ تقسیم‌ شده‌اند‌که‌ برخی‌ از‌آن‌ها‌به‌اختصار‌در‌زیر‌آمده‌ است:
Tag
تگ:امضایی به سبک خاص,که معمولا در اماکن عمومی و روی انواع سطوح به شکلی سریع نقاشی می شود

 

گرافیتی %۸ی نوشتاری
Throw-Up ترو آپ :طرحی از یک نام یا چند حرف که خط محیطی آن با یک رنگ و داخل آن به شدت و شتاب با رنگی دیگر پر می شود و معمولا بیشتر از ۲ یا ۳ دقیقه طول نمیکشد .


گرافیتی های نوشتاری
Piece اثر :کاری‌تمام‌رنگی‌که‌طی‌دفعات‌متعدد‌و‌با‌ برنامه‌ریزی‌دقیق‌انجام‌گرفته‌باشد.

گرافیتی های نوشتاری Panel پنل :اثری‌که‌روی‌دیواره‌های‌بیرونی‌قطار‌نقاشی‌شده‌باشد .یا‌کنار‌اتوبان‌ها‌کشیده‌می‌شود .مواد‌کار‌ این‌هنرمندان‌معمولا‌عبارتند‌از‌قلمو‌های‌جمع‌وجور‌،رنگ‌روغن،‌ماژیک‌ها‌و‌قلم‌های‌اثر‌گذاری‌که‌ جوهر‌آن‌ها‌معمولا‌توسط‌خود‌آنان‌تهیه‌می‌شود .قوطی‌های‌اسپری‌رنگ‌و‌تعدادی‌کلاهک‌برای‌کنترل قطر‌اثر‌گذاری‌خطی‌اسپری

 

گرافیتی های نمایشی
کسانی که اثر گرافیتی(نوشتاری یا نمایشی)از خود به جا می گذارند برای کار خود دلایل متفاوتی دارند و یکی از مهمترین این اهداف بیان تاثیری است که زندگی شهری در آنان به وجود آورده است.هنرمند گرافیتی از شهر چیز هایی می گیرد و به آن چیزی باز پس می دهد.
نقاش گرافیتی,مثل بسیاری از پیشروان هنر,از زمینه واقعی شهری برای بیان و ایجاد تاثیر استفاده می کند در حالی که تبلیغات شرکت ها و بانک های بزرگ و محصولات مصرفی به صورت وسیع به شکل بیلبورد و تابلوهای دیواری و روی بدنه وسایل نقلیه عمومی شهری همه جا را پر کرده است,گرافیتی ارتباطی است پیشرو از سوی هنرمند با قشر وسیعی از افراد اجتماع به عنوان مردم عادی و مسئولان اجرایی شهری.
هنرمند‌گرافیتی به‌تنهایی‌تصمیم‌می‌گیرد‌تا‌چیزی‌را‌در‌مکان‌عمومی‌مورد‌نظرش‌نقاشی‌کندد‌و‌بعدد‌از‌تمام‌ شدن‌کار‌به‌خانه‌بازمی‌گردد‌و‌تمامی‌فکرش‌این‌است‌که‌آیا‌کسی‌اصلا‌بده نقاشی‌ام‌نگاه می کند یا کسی به آن فکر می کند ؟ ‌بی‌شک‌این‌نوع‌برخورد‌را‌جز‌به‌عنوان‌یک‌انتظار‌و‌تلاش‌در‌برقراری‌ارتباط‌ مستقیم‌با‌ جامعه‌نمی‌توان‌دانست .

گرافیتی درایران
در ایران دیوارنگاری به دو دسته بخش می‌گردد:
۱-دیوارنگاری مردمی
۲-دیوارنگاری حکومتی
دیوار نویسی‌های مردمی به دو دسته تقسیم می‌شود:۱- تبلیغاتی
۲- پیاده سازی طرح‌ها و اشکالی تقریبا جذاب
دسته نخست بیشتر گویای مسائل سیاسی روز مخالفت با سامانه حاکم و یا تبلیغات مشاغل و آگهی‌هاست.
دسته دوم یعنی دیوارنگاری حکومتی در خدمت تبلیغات عقیدتی حاکم و نمایان ساختن برنامه‌های ایدئولوژیکی حکومت فعلی است.
اما آنچه به عنوان هنر شهری و خیابانی مطرح است از دهه هشتاد در ایران رنگ و بوی جدیدی به خود گرفت که نه تبلیغاتی بود و نه سیاسی و دقیقا همان هنر شهری و خیابانی بود، که همزمان با به وجود آمدن موسیقی رپ فارسی در ایران به وجود آمد و از همان ابتدا با رپ فارسی ایران پیوند خورد و پیشرفت خوبی داشت.به طوری که هنرمندانی همچون تنها که به عنوان پدر گرافیتی خاور میانه در کتاب های معتبر دنیا شناخته شده است توانستند به سرعت به شهرت جهانی دست پیدا کرده و توجه رسانه های دنیا را به خود جلب کنند. به اعتقاد برخی، تنها-مگوی-اله و کی تی جزو اولین کسانی بودند که چندین سال پیش به دنبال فعالیت به موضوع های گرافیتی روی آوردند موضوعات مورد علاقه این افراد نیز بیشتر تحت تاثیر آثار تنها، چون صلح و آزادی متمرکز شد

 

 

مطالب مرتبط

۱ دیدگاه

  1. سلام
    مطالب سایت عالیه.ممنون از شما.به امید توفیق روزافزون

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *